با نهایت تأسف درگذشت هنرمند گرانقدر و گرامی یمان استاد امامی استاد در عرصه معرق چوب را به تمامی هنرمندان و هنردوستان تسلیت می گوییم
او از ۹ سالگی در کارگاه منبت صنایع مستظرفه پدرش احمد رفت و آمد میکرده است. او نزد استادانی چون شهمیرزادی و زابلی شکوفایی هنر داشته تا اینکه در سال ١٣٢۴ کارمند رسمی اداره هنرهای ملی شد و در سال ١٣٣٨ کارگاه کوچکی در نزدیکی محل زندگی و اداره خود برپا کرد. در این کارگاه علاوه بر تعلیم، آثار بدیعی را نیز خلق کرد که به عنوان مثال رحل قرآن(مشبک)، جعبههای قاشق چنگال(معرق)، تابلوهای دیوارکوب(معرق)، میزهای عسلی و پذیرایی و سفارشهایی برای منازل شخصی مانند بوفه و سرویس پذیرایی، ناهارخوری (معرق و منبت) و… از این دست هستند. او در سال ١٣۵٣ از اداره هنرهای ملی بازنشسته شد؛ تابلوی برجسته معرق و منبت سیمرغ آشیانه ١٣۴١ که در موزه هنرهای ملی قرار دارد، در کنار تابلوی گل و مرغ معرق و منبت برجسته یا پاراوان معرق با عاج و صدف و استخوان که در مجموعه کاخهای سعدآباد قرار دارد همه از جمله آثار سالهای ۴۴ و بعد از آن او است. او علاوه بر تدریس در دانشگاه مدتی نیز به تحقیق و مطالعه روی چوبها و عناصر دیگر در این هنر پرداخت، حتی او به شناسایی ١٢٠ رنگ در گردو نیز اقدام کرده است. هرچند وی از سال ١٣٨٣ به این طرف به دلیل ضعف جسمانی و بستری بودن نتوانست به نظارت، تعلیم و تدریس ادامه دهد.